तेन तु दुर्जनेन तदैवम् अन्यूनानां जन्यूनाम् अजन्ये जन्यमाने तत्र वित्रस्ताः प्रजाः प्रजजल्पुः, यथा—
उत्सर्पत्कर्परांशव्रणजनकजवः श्रोत्रदृक्तर्जगर्ज
ध्वानस् त्रुट्युत्कुठेषु प्रकटकटकटेष्व् अर्धयन् वायुर् आयुः ।
गोष्ठं कोष्ठं च भिन्दन्न् नटति बत हहा हन्त किं तत्र वृत्तं
यत्रास्ते नीलपङ्केरुहदलतुलना लालिताङ्गः स बालः ॥6॥
tena tu durjanena tadaivam anyūnānāṁ janyūnām ajanye janyamāne tatra vitrastāḥ prajāḥ prajajalpuḥ, yathā—
utsarpat-karparāṁśa-vraṇa-janaka-javaḥ śrotra-dṛk-tarja-garja-
dhvānas truṭy-utkuṭheṣu prakaṭa-kaṭa-kaṭeṣv ardhayan vāyur āyuḥ |
goṣṭhaṁ koṣṭhaṁ ca bhindann naṭati bata hahā hanta kiṁ tatra vṛttaṁ
yatrāste nīla-paṅkeruha-dala-tulanā lālitāṅgaḥ sa bālaḥ ||6||
Когда этот злодей так творил недоброе с людьми, никак не меньшими его, перепуганный народ говорил: «Ветер пляшет: его порывы ранят летящими черепками, рёв грозит ушам и глазам, с треском разваливаются хижины, он урезает жизнь, крушит пастбище и амбары. Ах, увы, что же там, где мальчик с нежным тельцем, подобным лепестку синего лотоса?»
50eaa5ad4bf5 · publicado 24 sept 2026, 19:09:31 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con