अथ स्वयं चात्र सर्वतश् चित्रं माङ्गलिकं कर्म निर्मातुं युक्तम् इति विचार्य चित्रायमाने कृष्णप्राणे ससमाजे व्रजराजे विष्णुपदचरिष्णुवाणीयम् आविर्बभूव—
यथाभ्यषिञ्चाम वयं व्रजेशितः
संसज्य गोविन्दतया सुतं तव ।
समं समस्तैः कृतमङ्गलं तथा
तं यौवराज्येन जवाद् विराजय ॥43॥
atha svayaṁ cātra sarvataś citraṁ māṅgalikaṁ karma nirmātuṁ yuktam iti vicārya citrāyamāne kṛṣṇa-prāṇe sasamāje vrajarāje viṣṇu-pada-cariṣṇu-vāṇīyam āvirbabhūva—
yathābhyaṣiñcāma vayaṁ vrajeśitaḥ
saṁsajya govindatayā sutaṁ tava |
samaṁ samastaiḥ kṛta-maṅgalaṁ tathā
taṁ yauvarājyena javād virājaya ||43||
metro no identificado
Тогда, пока царь Враджа со своим собранием, чья жизнь — Кришна, дивясь, думал, что и им подобает совершить здесь дивный благой обряд, с небесного пути прозвучал голос: «Как мы, владыка Враджа, помазали твоего сына саном Говинды, так и ты со всеми, совершив благие обряды, скорее возвеличь Его саном наследника».
dd5c31b1959b · publicado 24 sept 2026, 21:29:45 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con