अथ तस्याम् एव निशायां चन्द्रशालिकायां कृतशयनेन कञ्जनयनेन तासाम् अपराह्नेतनापाङ्गसाङ्गशरनिकरसङ्गलब्धभङ्गे हृदि समुत्थितव्यथतया जातनिशीथजागरतायाम् अविरतायां तासु निजानिर्वृतिं विवृतीकर्तुं ताम् इव च तर्तुं पुरहरकृतवितरनवमुरलीकलः खुरलीभिः कलयामासे ।
atha tasyām eva niśāyāṁ candraśālikāyāṁ kṛta-śayanena kañja-nayanena tāsām aparāhnetanāpāṅga-sāṅga-śara-nikara-saṅga-labdha-bhaṅge hṛdi samutthita-vyathatayā jāta-niśītha-jāgaratāyām aviratāyāṁ tāsu nijānirvṛtiṁ vivṛtīkartuṁ tām iva ca tartuṁ purahara-kṛta-vitara-nava-muralīkalaḥ khuralībhiḥ kalayāmāse |
И той же ночью Лотосоокий, лёжа на лунной террасе, с сердцем, израненным множеством стрел их послеполуденных косых взглядов, от боли не спал до полуночи и, чтобы открыть им Свою тоску и будто переплыть её, стал играть напевы на новой флейте, подаренной Губителем городов.
4ac017025cec · publicado 24 sept 2026, 21:29:45 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Губитель городов — Шива.