तद् एवं व्रजदेवकुमारतः श्रुतं सुकुमारम् अपीदं वचनम् आपातसम्पातहीनतया दुःसहरचनं मन्यमानाः प्रतिवचनम् आचेरुः—
एतत्प्रकारम् अपि नार्हसि वक्तुम् ईश
प्राहुर् भवान् इव भवान् इति तत् प्रसीद ।
सत्यं कुरुष्व करवाम किम् एवम् अङ्गी
कारं निजाङ्घ्रिपरिवारदशां दिशस्व ॥31॥
tad evaṁ vrajadeva-kumārataḥ śrutaṁ sukumāram apīdaṁ vacanam āpāta-sampāta-hīnatayā duḥsaha-racanaṁ manyamānāḥ prativacanam āceruḥ—
etat-prakāram api nārhasi vaktum īśa
prāhur bhavān iva bhavān iti tat prasīda |
satyaṁ kuruṣva karavāma kim evam aṅgī-
kāraṁ nijāṅghri-parivāra-daśāṁ diśasva ||31||
Услышав от сына бога Враджа эти слова, хоть и нежные, но лишённые немедленной радости и оттого невыносимые, они ответили: «Такое Тебе не пристало говорить, Владыка; говорят, Ты верен Своему слову — так смилуйся, исполни его. Что нам делать? Прими нас так — поставь прислуживать у Твоих стоп.
8dfcac9af7f7 · publicado 24 sept 2026, 21:48:21 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 23.