मध्याह्नलीला, वेणुमाधुरी—तूष्णीकान् मुखरीकरोति मुखरांस् तूष्णीकयत्य् अम्भसांस्तम्भं स्तम्भवतां द्रवं द्रुतम् अतिस्निग्धत्वम् उग्रौजसाम् ।कर्णाभ्यर्णम् उपेत्य तूर्णम् असकृद्येमं विधत्ते क्रमंतां वंशीम् अधरे निधाय मधुरं कृष्णो जगौ पञ्चमम् ॥37॥
madhyāhna-līlā, veṇu-mādhurī—tūṣṇīkān mukharīkaroti mukharāṁs tūṣṇīkayaty ambhasāṁstambhaṁ stambhavatāṁ dravaṁ drutam atisnigdhatvam ugraujasām |karṇābhyarṇam upetya tūrṇam asakṛdyemaṁ vidhatte kramaṁtāṁ vaṁśīm adhare nidhāya madhuraṁ kṛṣṇo jagau pañcamam ||37||
Приложив флейту к губам, Кришна сладко заиграл на пятой ноте — и звук, быстро достигнув ушей, то и дело творит такой порядок: молчаливых делает говорливыми, говорливых заставляет молчать, воды — цепенеть, неподвижных — течь, свирепых — становиться нежными.
341ba0646302 · publicado 29 sept 2026, 17:08:05 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
pañcama — пятая нота гаммы, по традиции звук кукушки, нота весны и любви. asakṛdyemaṁ в e-тексте вместо asakṛd yemaṁ.