जितन्तेस्तोत्रे च—लोकं वैकुण्ठनामानं दिव्यषाड्गुण्यसंयुतम् ।अवैष्णवानाम् अप्राप्यं गुणत्रयविवर्जितम् ॥नित्यसिद्धैः समाकीर्णं तन्मयैः पाञ्चकालिकैः ।सभाप्रासादसंयुक्तं वनैश् चोपवनैः शुभम् ॥वापीकूपतडागैश् च वृक्षषण्डैः सुमण्डितम् ।अप्राकृतं सुरैर् वन्द्यम् अयुतार्कसमप्रभम् ॥ इति ॥
jitante-stotre ca—lokaṁ vaikuṇṭha-nāmānaṁ divya-ṣāḍguṇya-saṁyutam |avaiṣṇavānām aprāpyaṁ guṇa-traya-vivarjitam ||nitya-siddhaiḥ samākīrṇaṁ tan-mayaiḥ pāñca-kālikaiḥ |sabhā-prāsāda-saṁyuktaṁ vanaiś copavanaiḥ śubham ||vāpī-kūpa-taḍāgaiś ca vṛkṣa-ṣaṇḍaiḥ sumaṇḍitam |aprākṛtaṁ surair vandyam ayutārka-sama-prabham || iti ||
metro no identificado
И в гимне «Джитанте»: «…мир по имени Вайкунтха, наделённый шестью божественными достоинствами, недоступный невайшнавам, лишённый трёх гун, полный вечно совершенных, состоящих из той же (сути), чтущих Бога пять раз в день; с залами и дворцами, прекрасный лесами и рощами, украшенный прудами, колодцами, озёрами и купами деревьев, неприродный, чтимый богами, сияющий, как десять тысяч солнц».
e961a75b6abd · publicado 30 sept 2026, 20:25:46 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Джитанте-стотра» — гимн панчаратры. Вайкунтха описана как настоящий мир с лесами и дворцами — но неприродный: всё в ней «из той же сути», что и Бог.