रामः (सस्मितम्) वयस्य, दृष्टा जरद्वल्लरीवदान्यता ।
पौर्णमासी : सङ्कर्षण ! जरद्बल्लवीवदान्यतेति भण्यताम् ।
कृष्णः : आर्ये, केयं जरद्बल्लवी ?
पौर्णमासी : चन्द्रमुख, मुखरा ।
कृष्णः : तया किम् अकाण्दे खण्डलड्डुकानि समर्पितानि ?
पौर्णमासी : नप्त्री तावद् एतया अभिमन्योः पाणौ परिणायिता । तदुत्सवाभिरूपः समुदाचारोऽयम् अनुसास्रे ।
कृष्णः : केयं नप्त्री ?
पौर्णमासी : राधिकाभिधा काचिद् आनन्दकौमुदी ।
कृष्णः (सरोमाञ्चं स्वगतम्) श्रुतं नूनम् अम्बयोः संवादे शश्वद् अस्याः सौष्ठवम् । (इति कम्पमानो व्रीडां नाटयति ।)
पौर्णमासी (स्वगतम्) : कृष्णं विलक्षम् अवेक्ष्य नूनं रामः सव्याजामासौ सव्यतः प्रयाति ।
कृष्णः (पुनर् आत्मगतम्) : विक्रियां सङ्गोपयितुं प्रसङ्गान्तरम् अङ्गीकुर्याम् । (प्रकाशम्) आर्ये ! अद्य मधुवासरे त्वयापि काचिन् महोत्सवलक्ष्मीर् अलङ्क्रियताम् । पश्य जरद्वल्लीश्रेणिर् इयं फुल्ला पल्लविता च ।
rāmaḥ (sa-smitam) vayasya, dṛṣṭā jarad-vallarī-vadānyatā |
paurṇamāsī : saṅkarṣaṇa ! jarad-ballavī-vadānyateti bhaṇyatām |
kṛṣṇaḥ : ārye, keyaṁ jarad-ballavī ?
paurṇamāsī : candramukha, mukharā |
kṛṣṇaḥ : tayā kim akāṇde khaṇḍa-laḍḍukāni samarpitāni ?
paurṇamāsī : naptrī tāvad etayā abhimanyoḥ pāṇau pariṇāyitā | tad-utsavābhirūpaḥ samudācāro’yam anusāsre |
kṛṣṇaḥ : keyaṁ naptrī ?
paurṇamāsī : rādhikābhidhā kācid ānanda-kaumudī |
kṛṣṇaḥ (saromāñcaṁ sva-gatam) śrutaṁ nūnam ambayoḥ saṁvāde śaśvad asyāḥ sauṣṭhavam | (iti kampamāno vrīḍāṁ nāṭayati |)
paurṇamāsī (sva-gatam) : kṛṣṇaṁ vilakṣam avekṣya nūnaṁ rāmaḥ sa-vyājāmāsau savyataḥ prayāti |
kṛṣṇaḥ (punar ātma-gatam) : vikriyāṁ saṅgopayituṁ prasaṅgāntaram aṅgīkuryām | (prakāśam) ārye ! adya madhu-vāsare tvayāpi kācin mahotsava-lakṣmīr alaṅkriyatām | paśya jarad-vallī-śreṇir iyaṁ phullā pallavitā ca |
metro no identificado
Рама (улыбнувшись): Друг, вот мы и увидели щедрость старой лианы! Паурнамаси: Санкаршана! Говори уж — щедрость старой пастушки. Кришна: Благородная, кто же эта старая пастушка? Паурнамаси: Луноликий, Мукхара. Кришна: С чего это она вдруг прислала сахарные ладду? Паурнамаси: Она выдала свою внучку замуж, в руки Абхиманью. Вот, как подобает на таком празднике, и соблюдает обычай. Кришна: Кто же эта внучка? Паурнамаси: Некий лунный свет блаженства по имени Радхика. Кришна (с трепетом, про себя): Верно, я постоянно слышал о её совершенстве в разговорах двух матушек. (Дрожит и показывает смущение.) Паурнамаси (про себя): Увидев, что Кришна смутился, Рама, верно, под каким-то предлогом отходит налево. Кришна (снова про себя): Чтобы скрыть волнение, заведу-ка другой разговор. (Вслух.) Благородная! Сегодня, в весенний день, укрась и ты себя какой-нибудь праздничной красой. Смотри, вон ряд старых лиан цветёт и зеленеет!
68699e5f28a1 · publicado 24 sept 2026, 5:43:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Игра слов: «валлари» — лиана, «баллави» — пастушка. Кришна отвечает шуткой: раз «старая лиана» цветёт, пусть и старушка принарядится.