सर्वाशर्यम् उदेति यत्र सततं कन्दर्पलीलामयंगौरश्याममहामनोहरमहोद्वन्द्वं किशोराकृतिः ।यत् स्वान्तः प्रतिवीथिकल्पितमृजा गन्धाम्बुसेकं कदाभ्राजन्मञ्जुनिकुञ्जपुञ्जम् अचलो वृन्दावनं संश्रये ॥3.6॥
sarvāśaryam udeti yatra satataṁ kandarpa-līlā-mayaṁgaura-śyāma-mahā-manohara-maho-dvandvaṁ kiśorākṛtiḥ |yat svāntaḥ prativīthi-kalpita-mṛjā gandhāmbu-sekaṁ kadābhrājan-mañju-nikuñja-puñjam acalo vṛndāvanaṁ saṁśraye ||3.6||
Когда же я, неколебимый, прибегну к Вриндавану с грудами сияющих прелестных беседок, где непрестанно восходит дивнейшее — полная игр любви великая чарующая пара сияний, золотистое и тёмное, в юном облике, — и где на каждой тропе я буду подметать и поливать душистой водой?
d1869dc810b7 · publicado 29 sept 2026, 23:54:09 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
sarvāśaryam в e-тексте вместо sarvāścaryam; вторая половина стиха понята предположительно.