तद् एवं ससमाजः श्रीव्रजराजस् तं नेत्रेण गात्रेण च यथायथम् आलिङ्गन् सर्वाङ्गरिङ्गत्प्रमदम् उल्ललास ।
अथ श्रीकृष्णकृतम् अहसि राधिकासदसि च कथावशेषः । यथा मधुकण्ठ उवाच—
यावद् गोष्ठात् प्रतस्थे पुरम् अघविजयी तावद् आरभ्य सभ्या
वीरार्हं तस्य शर्मप्रकरम् अधिजगुस् तत्तदुल्लासवाग्भिः ।
अन्तर्विज्ञाः प्रियाणां विरहजकदनं श्वासदैर्घ्येण मध्ये
मध्ये संलक्ष्य दुःखाद् अहह मुहुर् अपि श्वासरोधं समीयुः ॥37॥
tad evaṁ sa-samājaḥ śrī-vraja-rājas taṁ netreṇa gātreṇa ca yathāyatham āliṅgan sarvāṅga-riṅgat-pramadam ullalāsa |
atha śrī-kṛṣṇa-kṛtam ahasi rādhikā-sadasi ca kathāvaśeṣaḥ | yathā madhukaṇṭha uvāca—
yāvad goṣṭhāt pratasthe puram agha-vijayī tāvad ārabhya sabhyā
vīrārhaṁ tasya śarma-prakaram adhijagus tat-tad-ullāsa-vāgbhiḥ |
antar-vijñāḥ priyāṇāṁ virahaja-kadanaṁ śvāsa-dairghyeṇa madhye
madhye saṁlakṣya duḥkhād ahaha muhur api śvāsa-rodhaṁ samīyuḥ ||37||
छन्द अज्ञात
И вот Шри царь Враджи со всем собранием обнимал Его — глазами и телом, как кому пристало, — и сиял радостью, трепетавшей во всех членах. А затем, в собрании Радхики, где праздник устроил Шри Кришна, — остаток рассказа. Так сказал Мадхукантха: «С тех пор как Победитель Агхи отправился из селения в город, придворные речами о той и этой радости воспевали обилие Его счастья, подобающее герою. А знающие Его сердце то и дело замечали по долгим вздохам муку разлуки с возлюбленными — и, ах, от горя то и дело сами затаивали дыхание.
887c0f64e97c · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:16:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से