तद् एतत् खेचरीणां वचनम् अनूद्य कथकेन स्वयम् उद्यते स्म—
तेऽमी विप्रा मम शिरसि संवासम् आसादयन्तां
ये दुर्ध्वंसं सुरमुनिवरैर् अप्य् अवज्ञाय कंसम् ।
सद्गन्धाम्भः कुसुमदधिभिः साक्षतैः पूर्णपात्रैः
प्रत्युद्गम्य स्वयम् अनुययुः कृष्णम् अभ्यर्चनाय ॥12॥
tad etat khecarīṇāṁ vacanam anūdya kathakena svayam udyate sma—
te’mī viprā mama śirasi saṁvāsam āsādayantāṁ
ye durdhvaṁsaṁ sura-muni-varair apy avajñāya kaṁsam |
sad-gandhāmbhaḥ kusuma-dadhibhiḥ sākṣataiḥ pūrṇa-pātraiḥ
pratyudgamya svayam anuyayuḥ kṛṣṇam abhyarcanāya ||12||
Пересказав эти слова небожительниц, рассказчик заговорил сам: «Пусть поселятся у меня на голове те брахманы, что, презрев Камсу, неодолимого даже для лучших из богов и мудрецов, сами вышли навстречу Кришне с благовонной водой, цветами, простоквашей, зёрнами риса и полными сосудами и шли за Ним, чтобы Его почтить.
9730ea222bc4 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:16:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से