यादवदवं प्रति दवप्रतिनिधिं शस्त्रम् अस्तं कुर्वन् वस्त्रं विना जाताम् इव वस्त्रपाम् अपाकरिष्यामीति । किन्तु सन्धां सन्धाय च क्षात्रसन्धायाम् अन्धायमानस् तपस्यानिर्बन्धाय प्रस्थितवान् । प्रस्थाय च पाशुपतप्रस्थानम् आस्थाय पशुपतितुष्टिं पुष्टीकर्तुम् इच्छन् मुष्टिमितं यत् पांशुं नक्तं नक्तं भुक्तवांस् तत्पांशुम् एव मुहुर् उपयुक्तवान् ।
भाविशोके लोकेहिते हि तादृग् एव विहितावहिताचाराणां वाचाम् आचारः । पशुपतिस् तु सात्वतपतिम् अवजानतस् तस्य पुनर् अपयानं जानन्न् अपि सात्वतपतेर् एव वीर्यप्रचारणाय शरणागतान् अनुसरणीकीर्तिदोषमोषाय च जाताशुतोषायमाणस् तं मत्सरान्तरं वत्सरानन्तरं वरं वितरितुम् आससार । स तु दुष्टादिमः सन्तुष्टाद् इव तस्मान् मयमायामयम् अयोमयं सुरादीनाम् अभेद्यम् अवेद्यं च यदूनां दूनान्तरतारचनाय गगनयानयानं याचित्वा लब्धवान् । तथापि जितबाणपक्षस्पृग् उमापतेस् तु भीत एवासीत् ।
yādava-davaṁ prati dava-pratinidhiṁ śastram astaṁ kurvan vastraṁ vinā jātām iva vastrapām apākariṣyāmīti | kintu sandhāṁ sandhāya ca kṣātra-sandhāyām andhāyamānas tapasyā-nirbandhāya prasthitavān | prasthāya ca pāśupata-prasthānam āsthāya paśupati-tuṣṭiṁ puṣṭīkartum icchan muṣṭi-mitaṁ yat pāṁśuṁ naktaṁ naktaṁ bhuktavāṁs tat-pāṁśum eva muhur upayuktavān |
bhāvi-śoke lokehite hi tādṛg eva vihitāvahitācārāṇāṁ vācām ācāraḥ | paśupatis tu sātvata-patim avajānatas tasya punar apayānaṁ jānann api sātvata-pater eva vīrya-pracāraṇāya śaraṇāgatān anusaraṇī-kīrti-doṣa-moṣāya ca jātāśutoṣāyamāṇas taṁ matsarāntaraṁ vatsarānantaraṁ varaṁ vitaritum āsasāra | sa tu duṣṭādimaḥ santuṣṭād iva tasmān maya-māyā-mayam ayo-mayaṁ surādīnām abhedyam avedyaṁ ca yadūnāṁ dūnāntaratā-racanāya gagana-yāna-yānaṁ yācitvā labdhavān | tathāpi jita-bāṇa-pakṣa-spṛg umāpates tu bhīta evāsīt |
размер не определён
„Метнув оружие, подобное лесному пожару, на ядавов, я сделаю землю, будто раздетую, свободной от ядавов“. Но, дав клятву, ослеплённый клятвой кшатрия, он отправился на упорное подвижничество. Отправившись и встав на путь пашупатов, желая угодить Пашупати, он каждую ночь ел горсть пыли — и лишь эту пыль и вкушал снова и снова. Таков уж обычай речей и поступков тех, кому предстоит горе на благо мира. А Пашупати, хоть и знал, что тот презирает владыку сатватов и снова будет повержен, — чтобы явить доблесть владыки сатватов и снять пятно со своей славы покровителя всех прибегших, будучи легко умилостивляемым, — через год пришёл дать завистнику дар. А тот, первый среди злых, выпросил у него, будто довольного, летающую по небу колесницу из железа, созданную колдовством Майи, неуязвимую для богов и прочих и незримую для ядавов, — чтобы мучить их. И всё же он побаивался Супруга Умы, что стоял на стороне побеждённого Баны.
52aa8b67e292 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:00:43 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Пашупати, Супруг Умы — Шива. Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 76, стихи 4–7. Перевод приблизителен.