ततश् च—
यर्ह्य् अन्तर्नगरान्तम् आगमद् अदस् तर्ह्य् एव लोकद्रवान्
मारः कृष्णकुमारकः स्वयम् अगात् तस्याभिमुख्यस्थितिम् ।
मा भैष्टेत्य् अभिजल्पता रथवता येनाथ सर्वो जनः
कृष्णभ्रान्तिकरेण सान्त्वितदशाम् आसाद्य सद्यः स्थितः ॥2॥
tataś ca—
yarhy antar-nagarāntam āgamad adas tarhy eva loka-dravān
māraḥ kṛṣṇa-kumārakaḥ svayam agāt tasyābhimukhya-sthitim |
mā bhaiṣṭety abhijalpatā rathavatā yenātha sarvo janaḥ
kṛṣṇa-bhrānti-kareṇa sāntvita-daśām āsādya sadyaḥ sthitaḥ ||2||
А затем, когда тот подошёл к самой середине города и люди побежали, Мара, сын Кришны, сам вышел ему навстречу; он стоял на колеснице и говорил: „Не бойтесь!“ — и народ, приняв его за Кришну, утешился и тотчас остановился.
f0d05de30ccf · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:00:43 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Мара — Прадьюмна.