व्रजराज उवाच— तस्य बालकस्य किं वालम्बनताम् अन्येनालम्बन्तः ?
स्निग्धकण्ठ उवाच—कथं नालम्बेरन् ? यतः—
योग्यत्वाद् अनपेक्षो यः स सर्वापेक्ष्यतां व्रजेत् ।
विश्वेषाम् ईश्वरो यद्वद् वेदेषु परिगीयते ॥3॥
vrajarāja uvāca— tasya bālakasya kiṁ vālambanatām anyenālambantaḥ ?
snigdhakaṇṭha uvāca—kathaṁ nālamberan ? yataḥ—
yogyatvād anapekṣo yaḥ sa sarvāpekṣyatāṁ vrajet |
viśveṣām īśvaro yadvad vedeṣu parigīyate ||3||
размер не определён
Царь Враджи сказал: „Неужели они положились на этого мальчика, а не на кого-то другого?“ Снигдхакантха сказал: „Как же не положиться? Ведь тот, кто по своей достойности ни в ком не нуждается, становится опорой для всех, — как Владыка всего воспевается в Ведах.
dbafeb6a586b · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:00:43 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами