मधुकण्ठ उवाच—किम् उक्तवती सा ?
स्निग्धकण्ठ सस्मितम् उवाच—अस्माकं राजाद्य प्रजातप्रजाः । कथं भवन्तस् तन्मिलनाय नायान्ति ? इति ।
मधुकण्ठ सहासम् उवाच—ततस् ततः ?
स्निग्धकण्ठ उवाच—ततश् च तज्जन्मवृत्तामृतनववर्षाभिः शिखिन इव गोपाः कोलाहलं कलयामासुः । श्रीगोपत्यधिपस् तु वानस्पत्य इव पुलकाङ्कुरकुलाकुलतया परं परमानन्दं व्यञ्जयामास, न तु वचसा ।
मधुकण्ठ उवाच—ततस् ततः ?
स्निग्धकण्ठ उवाच—ततश् च स्मितसम्भ्रमादरभरकर्बूरितैः सर्वैर् वन्दितया नन्दितया च तया सत्वरया पलिक्नीवरया सनिजाङ्गजात एव भवान् मङ्गलसङ्गी भूयाद् इत्य् अपूर्वां सुखपूर्वां वाचं प्रोच्य रोचनाकुङ्कुमसङ्गलेपसङ्कुलसदङ्कुरफलमङ्गले श्रीमद्व्रजराजस्य क्षेमङ्करकरयोर् विन्यस्ते तेन विलोकितकल्पः श्रीमान् उपनन्दः सानन्दं जल्पति स्म—इह दोहाय संहाय रंहसायमाना धेनुसङ्घाः काम् अप्य् अविहाय द्रुतम् अस्याः सगृहाय विहाप्यन्ताम् ।
madhukaṇṭha uvāca—kim uktavatī sā ?
snigdhakaṇṭha sasmitam uvāca—asmākaṁ rājādya prajāta-prajāḥ | kathaṁ bhavantas tan-milanāya nāyānti ? iti |
madhukaṇṭha sahāsam uvāca—tatas tataḥ ?
snigdhakaṇṭha uvāca—tataś ca taj-janma-vṛttāmṛta-nava-varṣābhiḥ śikhina iva gopāḥ kolāhalaṁ kalayāmāsuḥ | śrī-gopaty-adhipas tu vānaspatya iva pulakāṅkura-kulākulatayā paraṁ paramānandaṁ vyañjayāmāsa, na tu vacasā |
madhukaṇṭha uvāca—tatas tataḥ ?
snigdhakaṇṭha uvāca—tataś ca smita-sambhramādara-bhara-karbūritaiḥ sarvair vanditayā nanditayā ca tayā satvarayā paliknī-varayā sa-nijāṅga-jāta eva bhavān maṅgala-saṅgī bhūyād ity apūrvāṁ sukha-pūrvāṁ vācaṁ procya rocanā-kuṅkuma-saṅga-lepa-saṅkula-sad-aṅkura-phala-maṅgale śrīmad-vraja-rājasya kṣemaṅkara-karayor vinyaste tena vilokita-kalpaḥ śrīmān upanandaḥ sānandaṁ jalpati sma—iha dohāya saṁhāya raṁhasāyamānā dhenu-saṅghāḥ kām apy avihāya drutam asyāḥ sagṛhāya vihāpyantām |
metre not identified
Мадхукантха сказал: «Что же она сказала?» Снигдхакантха с улыбкой сказал: «„У нашего царя сегодня родилось потомство. Что же вы не идёте к нему?“» Мадхукантха со смехом сказал: «А дальше?» Снигдхакантха сказал: «Тогда пастухи, как павлины от первых дождей, от нектара вести о рождении подняли шум. А Шри владыка пастухов, как дерево, покрытое ростками, покрылся мурашками и так выразил высшее блаженство, но не словами». Мадхукантха сказал: «А дальше?» Снигдхакантха сказал: «Затем все, в смеси улыбки, смятения и почтения, поклонились ей и порадовали её. А она, лучшая из седовласых, поспешно сказала небывалое, полное счастья слово: „Будь же благословен вместе со своим сыном!“ — и вложила в благодетельные руки Шри царя Враджа ростки, плоды и прочее благое, умащённое горохиной и кункумой. Тогда Шри Упананда, на которого тот взглянул, радостно сказал: „Вот стада коров, спешащих сюда к дойке; отдайте ей сейчас же любую, какую ни на есть, вместе с домом!“
a8b3fd2c45ac · published Sep 24, 2026, 6:50:23 PM UTC
Available inRUPage between verses with