सोमाभे मानम् ऐच्छः प्रतिपदि ललिते माम् अयासीर् वनान्ते
पाल्यासीर् वाससज्जा परिचरसि पुरा राधया मां विशाखे ।
एतद् दिंमात्रम् उक्तं भवदवगतये ज्ञेयम् अन्यत् कथं वा
स्वप्नं तत् तत् विदित्वा ग्लपयथ निजकं मानसं माम् अपीह ॥12॥
somābhe mānam aicchaḥ pratipadi lalite mām ayāsīr vanānte
pālyāsīr vāsa-sajjā paricarasi purā rādhayā māṁ viśākhe |
etad diṁ-mātram uktaṁ bhavad-avagataye jñeyam anyat kathaṁ vā
svapnaṁ tat tat viditvā glapayatha nijakaṁ mānasaṁ mām apīha ||12||
Сомабха, ты хотела обидеться в первый лунный день; Лалита, ты пришла ко мне на лесную опушку; Пали, ты ждала меня, убрав покои; Вишакха, ты прежде служила мне вместе с Радхой, — это сказано лишь намёком, чтобы вы поняли; как иначе узнать остальное? Зачем же, приняв всё это за сон, вы терзаете своё сердце и меня?
2b09d4bd6fe8 · published Sep 25, 2026, 2:34:42 AM UTC
Available inRUPage between verses with