पूर्वम् अपि मया तद् ईदृग् अपूर्वं जनकात्मजाया हितं हव्यवाहनसहायतया विहितम् । यदा खलु रावणस् तस्याः कलुषाय तापसतादम्भमर्जन् निर्जनवनम् आगतस् तदातङ्कसङ्करतयात्मानं संस्तुवानाम् अमूम् आवसथ्याग्निर् दृशोः पथ्याविर्बभूव, सर्वत्र विभूय वोभूयमानया मया मायया गोपयन्न् अन्यां तादृशीम् अन्यां तत्रारोपयन् पूर्वां मय्य् अर्पयामास । अपनीतवति तु परां रावणे कालाल् लक्ष्मणाग्रजबाणदलिततया कलिते पराम् एव परीक्षादहनदाहपरिक्षीणाम् ईक्षयित्वा पूर्वां तु पूर्ववद् अनाकुलपातिव्रत्यां सत्यां सीतां दर्शयामास । यत् खल्व् इदं सर्वलोकदुर्मनस्ताप्रशमनाय कूर्मपुराणम् अनु स्वयं वेदव्यासः सव्यासतया निजगीतायां गीताञ्चकार । किन्तु,
pūrvam api mayā tad īdṛg apūrvaṁ janakātmajāyā hitaṁ havya-vāhana-sahāyatayā vihitam | yadā khalu rāvaṇas tasyāḥ kaluṣāya tāpasatādambhamarjan nirjana-vanam āgatas tad-ātaṅka-saṅkaratayātmānaṁ saṁstuvānām amūm āvasathyāgnir dṛśoḥ pathyāvirbabhūva, sarvatra vibhūya vobhūyamānayā mayā māyayā gopayann anyāṁ tādṛśīm anyāṁ tatrāropayan pūrvāṁ mayy arpayāmāsa | apanītavati tu parāṁ rāvaṇe kālāl lakṣmaṇāgraja-bāṇa-dalitatayā kalite parām eva parīkṣā-dahana-dāha-parikṣīṇām īkṣayitvā pūrvāṁ tu pūrvavad anākula-pātivratyāṁ satyāṁ sītāṁ darśayāmāsa | yat khalv idaṁ sarva-loka-durmanastā-praśamanāya kūrma-purāṇam anu svayaṁ vedavyāsaḥ savyāsatayā nija-gītāyāṁ gītāñcakāra | kintu,
„«И прежде я сотворила такое же небывалое благо для дочери Джанаки — с помощью Огня. Когда Равана, прикрывшись личиной аскета, пришёл в безлюдный лес, чтобы осквернить её, а она в страхе молилась, перед её глазами явился домашний огонь. Я, майя, пронизывающая всё, спрятала её, поставила на её место другую, такую же, а подлинную Огонь вручил мне. Равана похитил другую; а когда в свой срок его сразили стрелы Старшего брата Лакшманы, Огонь показал, что та, другая, сгорела в огне испытания, и явил подлинную Ситу, чья верность мужу осталась, как прежде, незыблемой. Это, чтобы унять печаль всего мира, сам Ведавьяса, следуя «Курма-пуране», воспел в своей песни. Но —»“
fbd69dcb26e8 · published Sep 25, 2026, 5:40:47 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Предание о «майя-Сите», двойнике, похищенном Раваной, известно по «Курма-пуране»; к нему обращается и Кришнадаса Кавираджа («Чайтанья-чаритамрита», Мадхья, гл. 9). История Ситы служит прообразом истории гопи.