इत्य् एवं रथयात्रया सरभसं स्वैः स्वैः स्वकीयैर् गुणं
सङ्कीर्त्य स्वम् अवेक्ष्य तत्र मुदितः प्रत्यब्दम् आक्रीडति ।
तत्तल्लास्यविलासकौतुककथा कैर् वा समुद्गीयतां
ब्रह्मादेर् अपि नास्ति नास्ति नितरां शक्तिस् तथा तादृशी
ity evaṁ rathayātrayā sarabhasaṁ svaiḥ svaiḥ svakīyair guṇaṁ
saṅkīrtya svam avekṣya tatra muditaḥ pratyabdam ākrīḍati |
tat-tal-lāsya-vilāsa-kautuka-kathā kair vā samudgīyatāṁ
brahmāder api nāsti nāsti nitarāṁ śaktis tathā tādṛśī
Так на ратха-ятре, стремительно воспев Своими же людьми Своё же достоинство и увидев там Себя Самого, Он радостно играет каждый год. Кем же будет воспет рассказ о восторгах этих плясок и игр? Нет и нет такой силы даже у Брахмы и прочих.
6cf3657a7bf9 · publicado 16 sept 2026, 16:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Песнь кончается тем же признанием бессилия, каким начиналась четырнадцатая.