कृष्ण उवाच—तातेनैव समम् । तथा भ्रातरम् अपि सङ्गं गमयिष्यामि ।
व्रजराज उवाच—भ्रातुर् मातरं कथं नानुगच्छसि?
कृष्णः सरोषास्रम् उवाच—मां विहायेयम् अपीयाय इति ।
तद् एतद् आकर्ण्य सास्रा रोहिणी नीचैर् उवाच—पुत्र, कथं कठोरायसे? माता तव दुःखायते ।
कृष्णस् तद् एतद् अश्र्ण्वन्न् इव सास्रं पितृमुखम् ईक्षते स्म । रोहिणी तु सङ्कर्षणं तस्य सङ्कर्षणाय सञ्ज्ञया ज्ञापयामास । तेन गृहीतहस्तः पुनर् असौ निरस्ततद्धस्ततया विद्रुत्य पितुर् उत्सङ्गसङ्गी बभूव । तथाभवंश् च भुजाभ्याम् अवगुण्ठिततत्कण्ठः कृतबाष्पवृष्टिं तद्दृष्टिम् एव पश्यंस् तम् अतीव वश्यम् आचरन्न् आसीत् ।
kṛṣṇa uvāca—tātenaiva samam | tathā bhrātaram api saṅgaṁ gamayiṣyāmi |
vrajarāja uvāca—bhrātur mātaraṁ kathaṁ nānugacchasi?
kṛṣṇaḥ sa-roṣāsram uvāca—māṁ vihāyeyam apīyāya iti |
tad etad ākarṇya sāsrā rohiṇī nīcair uvāca—putra, kathaṁ kaṭhorāyase? mātā tava duḥkhāyate |
kṛṣṇas tad etad aśrṇvann iva sāsraṁ pitṛ-mukham īkṣate sma | rohiṇī tu saṅkarṣaṇaṁ tasya saṅkarṣaṇāya sañjñayā jñāpayāmāsa | tena gṛhīta-hastaḥ punar asau nirasta-tad-dhastatayā vidrutya pitur utsaṅga-saṅgī babhūva | tathābhavaṁś ca bhujābhyām avaguṇṭhita-tat-kaṇṭhaḥ kṛta-bāṣpa-vṛṣṭiṁ tad-dṛṣṭim eva paśyaṁs tam atīva vaśyam ācarann āsīt |
metro no identificado
Кришна сказал: «С батюшкой. И брата возьму с собой». Царь Враджа сказал: «А почему не пойдёшь к маме брата?» Кришна со слезами гнева сказал: «Она тоже ушла, бросив меня». Услышав это, Рохини со слезами тихо сказала: «Сынок, что ты так жесток? Мама твоя горюет». Кришна будто не слышал этого и со слезами смотрел в лицо отцу. А Рохини знаком велела Санкаршане увести Его. Тот взял Его за руку, но Он вырвал руку, убежал и забрался отцу на колени. И, обвив ручками его шею, глядя ему в глаза, из которых лились слёзы, совсем подчинил его себе.
68e271bc300b · publicado 24 sept 2026, 19:14:36 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con