इति ।
तद् एवं पर्यग् अपर्यवस्यदिदन्तया चिन्तया लब्धुं चामूरसम्भावनया भावनया समयं गमयितुम् असमर्थः स्खलदर्थः सतृष्णः स तु कृष्णः सवयोभिः समम् एव रममाणस् त्रियामां विरमयति स्मेति कृतं हृन्मर्मभङ्गकरेणातिप्रसङ्गेन
तद् एतद् उक्त्वा कथकः समापनम् आह—
iti |
tad evaṁ paryag aparyavasya-didantayā cintayā labdhuṁ cāmūra-sambhāvanayā bhāvanayā samayaṁ gamayitum asamarthaḥ skhalad-arthaḥ sa-tṛṣṇaḥ sa tu kṛṣṇaḥ sa-vayobhiḥ samam eva ramamāṇas tri-yāmāṁ viramayati smeti kṛtaṁ hṛn-marma-bhaṅga-kareṇātiprasaṅgena
tad etad uktvā kathakaḥ samāpanam āha—
metro no identificado
Так. И вот, не в силах скоротать время ни в бесконечных думах, ни в мечтах о том, чтобы обрести её, теряя нить мыслей, полный жажды, Кришна провёл ночь, забавляясь с ровесниками. Но довольно этого рассказа, ранящего самую сердцевину сердца. Сказав это, рассказчик произнёс заключение:
2081be3400d8 · publicado 25 sept 2026, 1:55:26 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.