तद् एवं विस्मयप्रयुक्ताः पुनरुक्ता इव ताः श्रीराधिकायाः प्रसाधिका यद् आरम्भत एव स्तम्भम् आगतवत्यः, तदा चिराद् एव तदीयवेशरचनाय चातुरीम् आचरितवत्यः । तथा हि—
यस्या कान्तिभिर् उच्चैर्, भर्त्सितकान्तिः समत्सरः सोमः ।
तत्तापजलदङ्के, स्वहृदि कलङ्केन सङ्गतः शङ्के ॥4॥
tad evaṁ vismaya-prayuktāḥ punaruktā iva tāḥ śrī-rādhikāyāḥ prasādhikā yad ārambhata eva stambham āgatavatyaḥ, tadā cirād eva tadīya-veśa-racanāya cāturīm ācaritavatyaḥ | tathā hi—
yasyā kāntibhir uccair, bhartsita-kāntiḥ sa-matsaraḥ somaḥ |
tat-tāpa-jaladaṅke, sva-hṛdi kalaṅkena saṅgataḥ śaṅke ||4||
metro no identificado
„Её наряжальщицы, охваченные изумлением, будто повторяя одно и то же, с самого начала застыли и лишь спустя долгое время приложили искусство, чтобы её нарядить. Ведь — луна, чей блеск посрамило её сияние, от зависти и муки, подозреваю, и обрела в сердце то тёмное пятно“.
6e2eee3a1324 · publicado 25 sept 2026, 5:56:40 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con