ध्यात्वा ध्यात्वा म्रियन्तां कथम् अपि न मनाक् राधिकाकृष्णतत्त्वस्फूर्तिः वैकुण्ठमुख्याखिलपरममहाधाम हो सत्यम् एतत् ।नूनं नन्दव्रजे सम्भवति सचल तत् पूर्णमाधुर्यधूर्यस्तस्माद् अस्माकम् अस्मिन् परम् अचलरतिः श्रीवृन्दावनेऽस्तु ॥12.94॥
dhyātvā dhyātvā mriyantāṁ katham api na manāk rādhikā-kṛṣṇa-tattva-sphūrtiḥ vaikuṇṭha-mukhyākhila-parama-mahā-dhāma ho satyam etat |nūnaṁ nanda-vraje sambhavati sacala tat pūrṇa-mādhurya-dhūryastasmād asmākam asmin param acala-ratiḥ śrī-vṛndāvane’stu ||12.94||
metro no identificado
Пусть созерцают и созерцают до смерти — эй, это правда: явление истины Радхики и Кришны никак, ничуть невозможно во всех высших великих обителях во главе с Вайкунтхой; конечно, оно возможно во Врадже Нанды, первом в полной сладости. Поэтому пусть будет наша высшая неизменная любовь к Шри Вриндавану.
1e7c4e93857c · publicado 30 sept 2026, 0:56:30 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Второй вариант стиха 12.94 из e-текста; «Врадж Нанды» здесь понят как весь Врадж, чьё средоточие — Вриндаван.