Vṛndāvana-mahimāmṛta
Twelfth śataka12.51Prabodhānanda Sarasvatī
1188 / 1768
Linux
Pasar páginas
Vṛndāvana-mahimāmṛta · 12.51
॥
Devanāgarī

यदा सखि विचिन्वती कुसुमम् अत्र वृन्दावनेसकृच् चकितम् ईक्षितात्वम् असि पिच्छ सन्मौलिना ।तदैव सुदुरन्ततृट् तव रसे स्म दन्दह्यतेमनोऽस्य तत उत्थितो मदनवह्निर् अत्युल्बणः ॥12.51॥

Transliteración (IAST)

yadā sakhi vicinvatī kusumam atra vṛndāvanesakṛc cakitam īkṣitātvam asi piccha san-maulinā |tadaiva suduranta-tṛṭ tava rase sma dandahyatemano’sya tata utthito madana-vahnir atyulbaṇaḥ ||12.51||

Pṛthvī · 17+17+17+17

Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
यदा सखि विचिन्वतीyadā sakhi vicinvatīкогда, подруга, собирающая
कुसुमम् अत्र वृन्दावनेkusumam atra vṛndāvaneцветы здесь, во Вриндаване
सकृच् चकितम् ईक्षितात्वम् असिsakṛc cakitam īkṣitātvam asiты хоть раз робко была увидена
पिच्छ सन्-मौलिनाpiccha san-maulināтем, у кого павлинье перо в венце
तदैव सुदुरन्त-तृट्tadaiva suduranta-tṛṭтогда же — неодолимая жажда
तव रसे स्म दन्दह्यतेtava rase sma dandahyateтвоей расы жжёт и жжёт
मनोऽस्य तत उत्थितोmano’sya tata utthitoего ум; оттуда поднялся
मदन-वह्निर् अत्युल्बणःmadana-vahnir atyulbaṇaḥогонь любви, яростный
Traducción

«Подруга, когда тебя, собирающую цветы здесь, во Вриндаване, хоть раз робко увидел тот, у кого павлинье перо в венце, — тогда же его ум стала жечь и жечь неодолимая жажда твоей расы, и оттуда поднялся яростный огонь любви».

Versión

0b2b90f267b9 · publicado 30 sept 2026, 0:56:30 UTC

Disponible enRU

Pasa de verso en verso con