अथ चिराय धीरभावं धारितवती व्रजधरित्री राज्यश्रीमती तदानन्दस्पृहिणी नवनन्दनम् उपनन्दगृहिणी तदुत्सङ्गसङ्गिनं चकार ।
उत्सङ्गं वहति शिशुं व्रजाधिराजे
सा दूराद् अधिशयिता प्रसूतिशय्याम् ।
आसीत् तच्छ्रवणजबाष्परोमहर्ष
स्तम्भाद्यैर् विवशतनूर् व्रजाधिराज्ञी ॥14॥
atha cirāya dhīra-bhāvaṁ dhāritavatī vraja-dharitrī rājya-śrīmatī tad-ānanda-spṛhiṇī nava-nandanam upananda-gṛhiṇī tad-utsaṅga-saṅginaṁ cakāra |
utsaṅgaṁ vahati śiśuṁ vrajādhirāje
sā dūrād adhiśayitā prasūti-śayyām |
āsīt tac-chravaṇaja-bāṣpa-romaharṣa-
stambhādyair vivaśa-tanūr vrajādhirājñī ||14||
Затем, спустя долгое время, та, что дольше всех хранила твёрдость, — жена Упананды, владычица Враджа, жаждавшая этой радости, — положила новорождённого на колени отцу. Когда царь Враджа держал младенца на коленях, царица Враджа, лежавшая вдали на родильном ложе, лишь слыша об этом, обессилела от слёз, мурашек, оцепенения и прочего.
256382410a03 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:50:23 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से