तावद् एवात्मभूर् आत्ममानेन त्रुट्यनेहसा ।
पुरोवद् आब्दं क्रीडन्तं ददृशे सकलं हरिम् ॥ इति ।
ततश् च पौगण्डवयःश्रितौ इत्यादि च ।
अथ प्रकृतम् अनुसरामः । तद् एवं विहरतोः सर्वेषां मनो हरतोर् अनयोः पञ्चमं वर्षम् अञ्चत् कौमारतः पारभूतं वयः समयाञ्चक्रे । यथा—
tāvad evātmabhūr ātma-mānena truṭy-anehasā |
purovad ābdaṁ krīḍantaṁ dadṛśe sakalaṁ harim || iti |
tataś ca paugaṇḍa-vayaḥ-śritau ityādi ca |
atha prakṛtam anusarāmaḥ | tad evaṁ viharatoḥ sarveṣāṁ mano harator anayoḥ pañcamaṁ varṣam añcat kaumārataḥ pāra-bhūtaṁ vayaḥ samayāñcakre | yathā—
छन्द अज्ञात
„Тем временем Самосущий вернулся — по его мерке прошёл лишь миг — и увидел Хари, который, как прежде, целый год играл со всеми своими частями“. И далее: „Затем, достигнув отрочества…“ и прочее. Вернёмся к рассказу. Пока они так играли и похищали сердца всех, наступил пятый год — возраст, лежащий за пределом детства. Как:
408b2d36e2da · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:44:05 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Цитаты — «Бхагаватам» 10.13.40 и 10.15.1.