श्रीमन्नन्दादयश् च सर्वे दुन्दुभिनिर्घोषेण घोषे तस्मिन् निर्विशेषम् अहस्त्रितयम् अहमहमिकया महः प्रचारयन्तस्, तद्वत्सचारणबृहदुत्सवम् अप्य् अतिचरन्तस् तत् समाचरन्ति स्म ।
एकस्यैकस्य चेद् वक्तुर् वक्त्राणि स्युः सदायुतम् ।
तदा तद् वक्तुम् इच्छन्तु यद्य् आयुः सर्वदायुतम् ॥4॥
śrīman-nandādayaś ca sarve dundubhi-nirghoṣeṇa ghoṣe tasmin nirviśeṣam ahas-tritayam ahamahamikayā mahaḥ pracārayantas, tad-vatsa-cāraṇa-bṛhad-utsavam apy aticarantas tat samācaranti sma |
ekasyaikasya ced vaktur vaktrāṇi syuḥ sadāyutam |
tadā tad vaktum icchantu yady āyuḥ sarvadāyutam ||4||
И Шри Нанда и все прочие под гром литавр в том пастушьем селении три дня без разбору, наперебой справляли праздник — превзойдя даже великий праздник пастьбы телят. Будь у каждого рассказчика десять тысяч уст и живи он десять тысяч лет — тогда пусть и берётся это описать.
921f4a41672a · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:44:05 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से