तौर्यात्रिकचर्यपर्याकुलतयेति शेषः ।
गृहम् आगत्य च सर्वाम् आत्मगोष्ठीं मिष्टान्नादिभिः सुष्ठु तुष्टाम् अकार्षीत् ।
ततश् चानन्दविशिष्टेषु विसृष्टेषु शिष्टेषु रामकृष्णौ निजनिजधाम समागम्य रम्यतमशय्याम् अधिशय्य मातृभ्याम् उपचर्यमाणौ परिचारकैः परिचर्यमाणौ सुखं निदद्रतुः ।
अथ स्निग्धकण्ठः समापनदिग्धं तद् इदं वाक्यं साञ्जलि व्यानञ्ज—
tauryātrika-carya-paryākulatayeti śeṣaḥ |
gṛham āgatya ca sarvām ātma-goṣṭhīṁ miṣṭānnādibhiḥ suṣṭhu tuṣṭām akārṣīt |
tataś cānanda-viśiṣṭeṣu visṛṣṭeṣu śiṣṭeṣu rāma-kṛṣṇau nija-nija-dhāma samāgamya ramyatama-śayyām adhiśayya mātṛbhyām upacaryamāṇau paricārakaiḥ paricaryamāṇau sukhaṁ nidadratuḥ |
atha snigdhakaṇṭhaḥ samāpana-digdhaṁ tad idaṁ vākyaṁ sāñjali vyānañja—
छन्द अज्ञात
Подразумевается: «среди суеты музыкального шествия». Придя домой, он щедро угостил всю свою общину сластями и прочим. Затем, когда старшие, преисполненные радости, разошлись, Рама и Кришна пришли каждый в свои покои, легли на прелестнейшие постели и, обласканные матерями и окружённые заботой слуг, сладко уснули. Тогда Снигдхакантха, сложив ладони, произнёс эти слова, завершающие рассказ:
c7ccdd68a1ab · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:44:05 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से