अथ श्रीदामादिचमत्कारसारप्रदप्रथनस्य तदेतत्कथनस्य श्रवणान्ते, सैवेयं लीलेति भ्रान्ते, तत एव बहिर् वृत्तित उपशान्ते गोलोकधरित्रीकान्ते जने च श्रेणीप्रान्ते, तौ सूतसुतौ यथावद् बद्धाञ्जलितयावस्थितौ चिरत एव पूर्वपूर्ववत् प्रीतिदानेन वासं प्रस्थापितौ विधाय ते सर्वे यथास्वम् आवासादिकम् आसादितवन्तः ।
atha śrīdāmādi-camatkāra-sāra-prada-prathanasya tad-etat-kathanasya śravaṇānte, saiveyaṁ līleti bhrānte, tata eva bahir vṛttita upaśānte goloka-dharitrī-kānte jane ca śreṇī-prānte, tau sūta-sutau yathāvad baddhāñjalitayāvasthitau cirata eva pūrva-pūrvavat prīti-dānena vāsaṁ prasthāpitau vidhāya te sarve yathāsvam āvāsādikam āsāditavantaḥ |
Когда слушание этого повествования, приносящего суть изумления Шридаме и прочим, закончилось, люди, любимые землёй Голоки, сперва приняли его за саму игру, а потом, вернувшись к внешнему, успокоились. Тогда оба сына сказителя, стоявшие, как положено, со сложенными ладонями в конце ряда, были, как и прежде, долго одаряемы любовью и отпущены на покой, и все разошлись по своим жилищам.
d648b5b1c757 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:44:05 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से