तथापि—
उक्तं पुरस्ताद् एतत् ते चैद्यः सिद्धिं यथागतः ।
द्विषन्न् अपि हृषीकेशं किम् उताधोक्षजप्रियाह् ॥
इत्य् अनुसारात्â प्रेमाम्षेन तु तासां महद् एव वैलक्षण्यम् अनुगतम् ।
ण च नित्यकान्तास्व् अपि प्रकटलीलायां जारबुद्धिर् दृश्यत इति तस्याह् श्लाघैव वाच्या । यतः—
tathāpi—
uktaṁ purastād etat te caidyaḥ siddhiṁ yathāgataḥ |
dviṣann api hṛṣīkeśaṁ kim utādhokṣaja-priyāh ||
ity anusārātâ premāmṣena tu tāsāṁ mahad eva vailakṣaṇyam anugatam |
ṇa ca nitya-kāntāsv api prakaṭa-līlāyāṁ jāra-buddhir dṛśyata iti tasyāh ślāghaiva vācyā | yataḥ—
छन्द अज्ञात
«И всё же, согласно стиху „Я уже говорил тебе прежде, как Чайдья обрёл совершенство, даже ненавидя Хришикешу, — что же говорить о дорогих Адхокшадже“, их отличает великое своеобразие — доля любви. И поскольку даже у вечных возлюбленных в явленной игре не видно мысли о любовнике по-настоящему, то о них можно говорить только с хвалой. Ведь
b9e9555020e7 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:01:17 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Цитата — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 29. Перевод приблизителен.