किं चात्र खण्डम् अखण्डं च पद्यं यथायथम् अनूढा ऊढाभासाश् च ता दृष्ट्वाचष्टेति गम्यते । तत्रानूढाः प्रति सहजा इत्य् अन्तम् । ऊढाभासाः प्रतिश्रूयन्तेऽपि तनूजा इत्य् अन्तम् । अखण्डं तु सर्वाः प्रतीति ज्ञेयम् ।
पुनश् चार्थध्वनिसंवलनया चित्तम् आन्दोलयामास—
kiṁ cātra khaṇḍam akhaṇḍaṁ ca padyaṁ yathāyatham anūḍhā ūḍhābhāsāś ca tā dṛṣṭvācaṣṭeti gamyate | tatrānūḍhāḥ prati sahajā ity antam | ūḍhābhāsāḥ pratiśrūyante’pi tanūjā ity antam | akhaṇḍaṁ tu sarvāḥ pratīti jñeyam |
punaś cārtha-dhvani-saṁvalanayā cittam āndolayāmāsa—
छन्द अज्ञात
«И ещё: следует понимать, что стих, разделённый и неразделённый, сказан, глядя на незамужних и на мнимо замужних, каждому своё. Незамужним — до слов „братья“; мнимо замужним — до слов „слышно, что есть и дети“; а неразделённый — всем». И снова, сплетая смысл и намёк, Он раскачал их сердца:
5275a53abaa8 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:01:17 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से