अथ दरमयतदनादरवचनरचनतः कृष्णस् तु भासमानहासम् अह स्म,
न वै शूरा विकत्थन्ते दर्शयन्त्य् एव पौरुषम् ।
न गृह्नीमो वचो राजन् नातुरस्य मुमूर्षतः ॥ इति ।
अत्र युक्तम् इदम् उक्तं भवति—शूराः खलु न विकत्थन्ते । विकत्थनरूपवचनबलं हि देहबलं पश्चाद्वृत्तं विधाय प्रवृत्तम् अभूद् इति तस्मिन् न्यूनतां स्वयम् एव नूनं व्यञ्जयति इति स्थिते तस्य दूरतया प्रवृत्तिः समरजुषः पुरुषस्य शूरतां न व्यनक्ति, किन्तु मुमूर्षताम् एव । ततो महाराजस्यापि तवातुरस्येव तादृशत्वं युक्तम् एव; किन्तु सम्प्रति वयं तवाव्यवस्थितविचारतया मुमूर्षओर् वचनं न गृह्नीमः इति ।
atha daramaya-tad-anādara-vacana-racanataḥ kṛṣṇas tu bhāsamānahāsam aha sma,
na vai śūrā vikatthante darśayanty eva pauruṣam |
na gṛhnīmo vaco rājan nāturasya mumūrṣataḥ || iti |
atra yuktam idam uktaṁ bhavati—śūrāḥ khalu na vikatthante | vikatthana-rūpa-vacana-balaṁ hi deha-balaṁ paścād-vṛttaṁ vidhāya pravṛttam abhūd iti tasmin nyūnatāṁ svayam eva nūnaṁ vyañjayati iti sthite tasya dūratayā pravṛttiḥ samara-juṣaḥ puruṣasya śūratāṁ na vyanakti, kintu mumūrṣatām eva | tato mahārājasyāpi tavāturasyeva tādṛśatvaṁ yuktam eva; kintu samprati vayaṁ tavāvyavasthita-vicāratayā mumūrṣaor vacanaṁ na gṛhnīmaḥ iti |
छन्द अज्ञात
И тогда на его робкие, пренебрежительные речи Кришна с сияющим смехом сказал: «Герои не хвастают, а показывают доблесть. Мы не принимаем слов больного, царь, что готов умереть». И сказано верно: герои не хвастают. Сила слов — хвастовство — выступила вперёд, отодвинув силу тела назад, и тем сама явно выдаёт в нём недостаток; а раз так, его хвастливый порыв являет не отвагу воина, а лишь готовность умереть. Так что и тебе, великому царю, как больному, это подобает; но сейчас мы не принимаем слов того, кто готов умереть и не владеет рассудком.
53873cfe489f · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 3:21:16 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Слова Кришны — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 50.