तद् एवं तेषां तत्कृच्छ्रम् एव तस्य करुणाम् ऋच्छत् कृच्छ्रकोटिम् अपि जिगाय । ततश् च—
दृग्भ्यां रूपं त्वचांशुप्रथनम् अथ नसोर् युग्मकेनेष्टगन्धं
कर्णाभ्यां वाग्विलासं तम् अपि रसनया लेह्यवन् मिष्टम् इष्टम् ।
कंसारातेः स्पृशन्तः क्लमथम् अपजहुस् ते जरासन्धबद्धाः
श्रद्धानद्धास् तथासन्न् अपि सपदि यथा सस्मरुर् नात्मबन्धम् ॥40॥
tad evaṁ teṣāṁ tat-kṛcchram eva tasya karuṇām ṛcchat kṛcchra-koṭim api jigāya | tataś ca—
dṛgbhyāṁ rūpaṁ tvacāṁśu-prathanam atha nasor yugmakeneṣṭa-gandhaṁ
karṇābhyāṁ vāg-vilāsaṁ tam api rasanayā lehyavan miṣṭam iṣṭam |
kaṁsārāteḥ spṛśantaḥ klamatham apajahus te jarāsandha-baddhāḥ
śraddhā-naddhās tathāsann api sapadi yathā sasmarur nātma-bandham ||40||
Так их мука, вызвав Его сострадание, одолела и миллионы мук. А затем глазами — облик, кожей — разлив лучей, парой ноздрей — желанный аромат, ушами — игру речи, а языком — будто сладкое лакомство: касаясь так Врага Камсы, закованные Джарасандхой сбросили усталость и так связались верой, что тотчас забыли о своих оковах.
2b16a19f7062 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:51:15 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से