स च शुकः परमविदग्धः प्रागेवाधीतसकलविद्यस्तदपि पद्यं श्रावं श्रावमेव कण्ठे चकार । तस्मिन्नेव समये स्वभावपक्षिमावेन स्वातन्त्र्यमासाद्य परिपुष्टोऽपि “कृष्ण कृष्ण” इति तदुक्तं पठन्नपि तत्करकमलतः समुड्डीय गगनमुत्पपात । अनन्तरमुड्डयनाप्रवीणतया पुरभवनपटलात् पुरभवनपटलान्तरं निपतन क्रमेण गोकुलराजकुमारस्य भवनालिन्दे निपत्य कलकोमलस्वरेण किमपि रञ्जयन् “दुरापजनवर्तिनी रतिः” इत्यादि तदेव पद्यमगासीत् । तदाकर्ण्य कर्णरम्यम् “अहो! Kइमिदम्” इति सविस्मयकौतुकम् “अये! कोऽसि कस्यासि” इति व्रजराजकुमारस्तमादातुकामः स्वयमेव तदभ्यासमभ्यागच्छन्तं “पुनः पठ्यताम्” इति सप्रणयमुवाच । स च तत् पुनः पपाठ ॥38॥
sa ca śukaḥ paramavidagdhaḥ prāgevādhītasakalavidyastadapi padyaṁ śrāvaṁ śrāvameva kaṇṭhe cakāra | tasminneva samaye svabhāvapakṣimāvena svātantryamāsādya paripuṣṭo'pi “kṛṣṇa kṛṣṇa” iti taduktaṁ paṭhannapi tatkarakamalataḥ samuḍḍīya gaganamutpapāta | anantaramuḍḍayanāpravīṇatayā purabhavanapaṭalāt purabhavanapaṭalāntaraṁ nipatana krameṇa gokularājakumārasya bhavanālinde nipatya kalakomalasvareṇa kimapi rañjayan “durāpajanavartinī ratiḥ” ityādi tadeva padyamagāsīt | tadākarṇya karṇaramyam “aho! Kimidam” iti savismayakautukam “aye! ko'si kasyāsi” iti vrajarājakumārastamādātukāmaḥ svayameva tadabhyāsamabhyāgacchantaṁ “punaḥ paṭhyatām” iti sapraṇayamuvāca | sa ca tat punaḥ papāṭha ||38||
А попугай, весьма смышлёный, давно изучивший все науки, выучил наизусть и этот стих, раз за разом его слушая. И тут, по птичьей природе обретя свободу, хоть и откормленный, — повторяя её слова: «Кришна, Кришна!» — вспорхнул с её руки-лотоса и взлетел в небо. Летать он умел плохо и, перелетая с крыши на крышу, понемногу опустился на террасу дома царевича Гокулы и нежным, сладким голосом, радуя слух, пропел тот самый стих: «Любовь — к недостижимому…» Услышав эту отраду для ушей, царевич Враджа в изумлении и радости: «Ах, что это? Эй, кто ты, чей ты?» — и, желая его взять, сам подошёл к нему и ласково сказал: «Прочитай ещё». Тот прочёл снова.
7dddf402fa3a · 发布于 2026年9月28日 23:05:28 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Попугай прилетает к Кришне с тайной Радхи.