तत्र च गृहनिगृहीतानां तासां मनःकथा, यथा—
खर्जरादिफलैः सुकन्दवलितैर् मित्रैः समं प्रावृषि
प्राञ्चद्वृष्टिजवारिवारिणि तरुक्रोडेऽशनक्रीडनम् ।
नीरप्रान्तशिलासु तासु दधियुग्भिप्सादि सम्भोजनं
दूराद् धेन्वनुहूतिर् अप्य् अघजिता नश् चित्तम् उल्लुञ्चति ॥24॥
tatra ca gṛha-nigṛhītānāṁ tāsāṁ manaḥ-kathā, yathā—
kharjarādi-phalaiḥ sukanda-valitair mitraiḥ samaṁ prāvṛṣi
prāñcad-vṛṣṭija-vāri-vāriṇi taru-kroḍe’śana-krīḍanam |
nīra-prānta-śilāsu tāsu dadhi-yug-bhipsādi sambhojanaṁ
dūrād dhenv-anuhūtir apy aghajitā naś cittam ulluñcati ||24||
未能识别诗律
А вот о чём думали запертые дома пастушки: «В дожди — трапеза-игра с друзьями в дупле дерева, укрытом от льющей воды, с финиками, плодами и добрыми кореньями; совместная еда с простоквашей и прочим на камнях у воды; зов коров, что издали шлёт Победитель Агхи, — всё это вырывает наш ум».
003a5a4a665d · 发布于 2026年9月24日 21:01:36 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 20: игры Кришны в сезон дождей.