अथ गोषु गोचरताम् अतीतासु ततश् चलितवन्तस् ते—
बिल्वैः कुम्भैः करस्थामलकसमुदयैस् ताडयन्तो मिथस् ते
हासं हासं मृगेहाविकिरभणितिभिर् दर्दुरादिप्लुताद्यैः ।
अस्पर्शिस्पर्शनार्थं नयनपरिवृतेर् मोचनैः कृष्णराज्य
स्यन्दोलीसिंहपीठाद्यधिकृतिजसुखैर् निन्यिरे यामवर्गम् ॥13॥
atha goṣu gocaratām atītāsu tataś calitavantas te—
bilvaiḥ kumbhaiḥ kara-sthāmalaka-samudayais tāḍayanto mithas te
hāsaṁ hāsaṁ mṛgehāvikira-bhaṇitibhir dardurādi-plutādyaiḥ |
asparśi-sparśanārthaṁ nayana-parivṛter mocanaiḥ kṛṣṇa-rājya-
syandolī-siṁha-pīṭhādy-adhikṛtija-sukhair ninyire yāma-vargam ||13||
Затем, когда коровы ушли из виду, они двинулись оттуда: Кидаясь друг в друга плодами бильвы, кумбхами и пригоршнями амалаки, смеясь и смеясь, подражая крикам зверей и птиц, прыгая, как лягушки, играя в жмурки, наслаждаясь властью над качелями, львиным троном и прочим в царстве Кришны, они проводили час за часом.
03d4075ab4f1 · published Sep 24, 2026, 8:16:44 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 18.