प्रावोचल् ललिता तदीक्षितमुखीम् आसंशयिष्टा हरेर्अन्यस्यां भवदन्तिकस्थितिमतः किं सम्भवेल् लालसाफुल्लां मालतिकां धयन्न् अलियुवा वल्लीं किम् अन्यां स्मरेद्अग्रे प्राप्य सुधां बुधः कथम् अहो धत्ते परत्र स्पृहाम्
prāvocal lalitā tad-īkṣita-mukhīm āsaṁśayiṣṭā hareranyasyāṁ bhavad-antika-sthitimataḥ kiṁ sambhavel lālasāphullāṁ mālatikāṁ dhayann ali-yuvā vallīṁ kim anyāṁ smaredagre prāpya sudhāṁ budhaḥ katham aho dhatte paratra spṛhām
Радха в сомнении смотрела ей в лицо, и Лалита сказала: «Разве Хари, что всегда рядом с тобой, может желать другую? Разве юный шмель, пьющий раскрытый жасмин, вспомнит другую лиану? Ах, как мудрец, имея перед собой нектар, будет желать чего-то иного?
3c4dcc7d8eed · published Sep 28, 2026, 12:14:48 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Лалита утешает Радху: Кришна не променяет её ни на кого.