गत्वा वञ्जुलकुञ्जम् आह महिले किं त्वं विधत्से रहस्य्एका मन्त्रम् अहो जपस्य् अदरं माम् आक्रष्टुकामा किम् उवृत्तं तत् कुरु यच् चिकीर्षसि बलाद् भोः पाशबद्धं नु वाकिं वा मां स्वरदास्त्रखण्डितम् अहं न त्वां निषेद्धुं क्षमः
gatvā vañjula-kuñjam āha mahile kiṁ tvaṁ vidhatse rahasyekā mantram aho japasy adaraṁ mām ākraṣṭu-kāmā kim uvṛttaṁ tat kuru yac cikīrṣasi balād bhoḥ pāśa-baddhaṁ nu vākiṁ vā māṁ sva-radāstra-khaṇḍitam ahaṁ na tvāṁ niṣeddhuṁ kṣamaḥ
metre not identified
Придя в беседку из ашоки, Он сказал: «Госпожа, что ты делаешь здесь одна, в уединении? Ах, не повторяешь ли ты усердно мантру, желая меня привлечь? Что ж, свершилось — делай, что хочешь: свяжи меня силой петлёй или изрань оружием своих зубов — я не в силах тебе помешать».
830a32166261 · published Sep 28, 2026, 12:14:48 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Кришна переворачивает обвинение: это Радха «читала мантру». Вторая строка в издании не укладывается в размер; kāma исправлено на kāmā по тике.