व्रजराज उवाच—मर्यादा का पर्यापिता ?
दूताव् ऊचतुः—ततः स तु तूष्णीकतां पुष्णाति स्मेति तदभ्यनुज्ञाम् अनुमाय ताभ्याम् उन्मनीभवद्भ्याम् अभ्यात्ताञ्जलितया पुनर् इदम् अभ्यधायि । तद् एतद् अद्य सद्य एवास्माद् राजासनं राजन् निजचरणराजीवाभ्यां राजयन्तः सन्त भवन्तः इति ।
अथ सङ्कोचवशाद् अपि तद् अस्मै रोचमानम् अवलोचमानयोर् अनयोर् यदा तदासननिवेदनारम्भः सम्भवन् नासीत् तदाकाशसकाशाद् वाणीयम् इन्द्रदूताद् उद्भूता सावकाशा बभूव—
vrajarāja uvāca—maryādā kā paryāpitā ?
dūtāv ūcatuḥ—tataḥ sa tu tūṣṇīkatāṁ puṣṇāti smeti tad-abhyanujñām anumāya tābhyām unmanībhavadbhyām abhyāttāñjalitayā punar idam abhyadhāyi | tad etad adya sadya evāsmād rājāsanaṁ rājan nija-caraṇa-rājīvābhyāṁ rājayantaḥ santa bhavantaḥ iti |
atha saṅkoca-vaśād api tad asmai rocamānam avalocamānayor anayor yadā tad-āsana-nivedanārambhaḥ sambhavan nāsīt tad-ākāśa-sakāśād vāṇīyam indra-dūtād udbhūtā sāvakāśā babhūva—
metro no identificado
Царь Враджи сказал: «И какой предел был положен?» Вестники сказали: «Он промолчал; сочтя это согласием, они в волнении, сложив ладони, снова сказали: „Так сегодня же, сейчас же, государь, украсьте этот царский престол своими лотосными стопами“. И когда они, видя, что Ему это по душе, всё же от смущения никак не могли начать подносить Ему престол, с неба раздался голос посланца Индры:
87334dd2aeaf · publicado 25 sept 2026, 3:30:11 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con