भो भो मा राजयुग्म स्वककुलततिभिर् भुक्तम् उक्तं महीक्षित्
पीठं कृष्णाय दाः किन्त्व् अपरम् अथ वयं दिव्यनव्यं ददामः ।
इन्द्राद्याः के यद् एष स्वजनिशिवरमानाम् अपि प्राग् अभाज्यः
किन्तु क्ष्मापाधिपत्वे वत समयवशाद् एनम् अभ्यर्चयामः ॥10॥
bho bho mā rāja-yugma svaka-kula-tatibhir bhuktam uktaṁ mahīkṣit-
pīṭhaṁ kṛṣṇāya dāḥ kintv aparam atha vayaṁ divya-navyaṁ dadāmaḥ |
indrādyāḥ ke yad eṣa sva-jani-śiva-ramānām api prāg abhājyaḥ
kintu kṣmāpādhipatve vata samaya-vaśād enam abhyarcayāmaḥ ||10||
„Эй, эй, два царя! Не давайте Кришне царский престол, которым пользовались и который оставили ваши роды: мы дадим Ему иной — дивный и новый. Кто такие Индра и прочие, если Он недоступен даже своим — Шиве и Раме? Но, ах, по велению времени мы чтим Его как владыку царей“.
5e72befe289a · publicado 25 sept 2026, 3:30:11 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.