अथ सर्वतः प्रसृतं पद्यम् इदं च शुश्रुवे—
नैवाश्चर्यं हरेस् तद्बहुकटकघटाघातनं भाति किन्तु
स्पष्टं तत् सङ्ग्रहात्मव्यसनम् इह मुहुर् मागधक्षौणिपातुः ।
अग्निः खल्व् इन्धनानां नियुतशतम् अपि प्लुष्टम् एवाशु कुर्यात्
तावत् तत्तत्विचेता पुनर् इह सुचमत्कारकारित्वम् एति ॥2॥
atha sarvataḥ prasṛtaṁ padyam idaṁ ca śuśruve—
naivāścaryaṁ hares tad-bahu-kaṭaka-ghaṭā-ghātanaṁ bhāti kintu
spaṣṭaṁ tat saṅgrahātma-vyasanam iha muhur māgadha-kṣauṇi-pātuḥ |
agniḥ khalv indhanānāṁ niyuta-śatam api pluṣṭam evāśu kuryāt
tāvat tat-tat-vicetā punar iha sucamatkāra-kāritvam eti ||2||
И вот какой стих разнёсся повсюду: «Не диво, что Хари истребляет столько полчищ; диво — страсть царя Магадхи снова и снова их собирать: огонь быстро сожжёт хоть сотню миллионов поленьев, а тот, кто снова собирает столько же, — вот это чудо!»
6bd7f3e14bf6 · publicado 25 sept 2026, 3:30:11 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con