तादृशलिपिकॢप्तलेखश् च ताभिर् अप्य् उद्धवहस्ते देयः सोऽयम् इति सुबलद्वारा निधीयते स्म ।
स यथा—
अकण्टकम् अकर्करं चलसि यर्हि वृन्दावनं
तदापि चरणव्यथां तव वितर्क्य यः खिद्यते ।
कथं द्विषदनुद्रवाद् विषमवर्त्म शैलाक्रमाच्
छ्रुताद् अहह जीवनं वहतु स व्रजस्त्रीजनः ॥50॥
tādṛśa-lipi-kḷpta-lekhaś ca tābhir apy uddhava-haste deyaḥ so’yam iti subala-dvārā nidhīyate sma |
sa yathā—
akaṇṭakam akarkaraṁ calasi yarhi vṛndāvanaṁ
tadāpi caraṇa-vyathāṁ tava vitarkya yaḥ khidyate |
kathaṁ dviṣad-anudravād viṣama-vartma śailākramāc
chrutād ahaha jīvanaṁ vahatu sa vraja-strī-janaḥ ||50||
metro no identificado
А письмо, написанное таким же письмом, они через Субалу передали для Уддхавы. Вот оно: „Даже когда ты ходишь по Вриндаване без колючек и камней, женщины Враджи горюют, воображая, что у тебя болят стопы; как же им, ах, сохранить жизнь, услышав о бегстве от врагов, о трудной дороге и о восхождении на гору?“
4d0dd9b63c3b · publicado 25 sept 2026, 3:30:11 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con