ललिता (स्मित्वा) : अपि सरले, तुज्झ हिअए कत्थूरिआपत्तभंगं लिहन्तीए मए पच्चक्खीकिदा सिविणसंगिणाअरकुंजर बिब्भमासि । ता फुडं कधेहि, तैअजणसंगजोग्गे तस्मिं ओसरे दीहसुत्ता नीवीसहअरी झत्ति णिक्कन्ता ण वेत्ति ।राधिका (स्वगतम्) : कधं तक्किदं अक्खिधुत्ताए । (प्रकाशम्, सभ्रूभङ्गम्) वामे, कित्ति अलिअं आसंकसि?जटिला : णूणं नूउरसद्देन आहड्ढिदा एदे हंसा हंसणंदिणीजलादो बणे धाअन्ति । ता बहूडिआ णादिदूरे हुबिस्सदि ।उद्धवः : अहो ! जरतीनाम् अपि बुद्धिकौशलम् ।ललिता (स्वगतम्) : पुरदो माहबीमण्डबे माहबेण होदब्बं ।(ततः प्रविशति वृन्दयानुगम्यमानो माधवः ।)
lalitā (smitvā) : api sarale, tujjha hiae katthūriāpattabhaṁgaṁ lihantīe mae paccakkhīkidā siviṇa-saṁgiṇāara-kuṁjara bibbhamāsi | tā phuḍaṁ kadhehi, taiajaṇasaṁgajogge tasmiṁ osare dīhasuttā nīvī-sahaarī jhatti ṇikkantā ṇa vetti |rādhikā (svagatam) : kadhaṁ takkidaṁ akkhidhuttāe | (prakāśam, sa-bhrū-bhaṅgam) vāme, kitti aliaṁ āsaṁkasi?jaṭilā : ṇūṇaṁ nūurasaddena āhaḍḍhidā ede haṁsā haṁsaṇaṁdiṇī-jalādo baṇe dhāanti | tā bahūḍiā ṇādidūre hubissadi |uddhavaḥ : aho ! jaratīnām api buddhi-kauśalam |lalitā (svagatam) : purado māhabī-maṇḍabe māhabeṇa hodabbaṁ |(tataḥ praviśati vṛndayānugamyamāno mādhavaḥ |)
metro no identificado
Лалита (с улыбкой): Ах, простушка! Рисуя мускусом узор у тебя на груди, я своими глазами видела, что это ты — та, что встретилась во сне со слоном-щёголем. Так скажи прямо: в тот миг, когда третьему там не место, развязался ли тотчас твой длинный пояс или нет? Радхика (про себя): Как догадалась эта плутовка? (Вслух, нахмурившись.) Строптивая, что ты выдумываешь? Джатила: Верно, эти лебеди, привлечённые звоном браслетов, бегут от вод дочери Солнца в лес. Значит, невестка недалеко. Уддхава: Ах, даже старухи сообразительны! Лалита (про себя): Впереди, в беседке из мадхави, должен быть Мадхава. (Затем входит Мадхава, за ним Вринда.)
f71ffd34300c · publicado 24 sept 2026, 6:49:08 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Лебеди устремляются на звон браслетов, приняв его за крик лебедей.