तदा तदाकर्ण्य घोषाधीशो धीशोधितस्तानुवाच—“ममता मम तावदिह भवादृशां कृते, कृते भवद्भिरस्यैतादृशि दोषावलोके लोकेन कथमत्र स्थातव्यम्? तदधुना साधुना सामञ्जस्येन चल्यताम्” इति तेनानुमते परिजनैः सह प्रथममनसां मनसां च द्रढिमानमानयन्तः सर्व एव मुमुदिरे ॥33॥
tadā tadākarṇya ghoṣādhīśo dhīśodhitastānuvāca—“mamatā mama tāvadiha bhavādṛśāṁ kṛte, kṛte bhavadbhirasyaitādṛśi doṣāvaloke lokena kathamatra sthātavyam? tadadhunā sādhunā sāmañjasyena calyatām” iti tenānumate parijanaiḥ saha prathamamanasāṁ manasāṁ ca draḍhimānamānayantaḥ sarva eva mumudire ||33||
Услышав это, владыка пастушьей деревни, очистив ум, сказал им: «Моя привязанность здесь — лишь ради таких, как вы; а раз вы увидели тут такой изъян, как можно здесь оставаться? Двинемся же теперь, дружно и как подобает». Получив его согласие, все обрадовались вместе с домочадцами, укрепив свою решимость.
d155d0aeeba6 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 10:48:53 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Решение переселиться принято единодушно (ШБ 10.11.30).