ततश् च,
कैशोरं मुरलीशिखण्डकलनं ज्ञातेयम् अप्य् आत्मनः
प्राक् साम्याद् अनुभावयन् पुरगतिक्लेशं स विस्मारयन् ।
स्वस्वप्रेमविधाविधानपटुतां तान् आन्यत् तर्हि यत्
पश्यंस् तस्य पुनः पुराय गमनं न श्रद्दधे दारुकः ॥5॥
tataś ca,
kaiśoraṁ muralī-śikhaṇḍa-kalanaṁ jñāteyam apy ātmanaḥ
prāk sāmyād anubhāvayan pura-gati-kleśaṁ sa vismārayan |
sva-sva-prema-vidhā-vidhāna-paṭutāṁ tān ānyat tarhi yat
paśyaṁs tasya punaḥ purāya gamanaṁ na śraddadhe dārukaḥ ||5||
छन्द अज्ञात
А затем Он дал им снова ощутить, как прежде, Свою юность с флейтой и павлиньим пером и Своё родство с ними, заставил забыть муку Его ухода в город и вернул каждому умение проявлять свою любовь. Видя это, Дарука не верил, что Он когда-нибудь снова уедет в город.
ffe2bce80915 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 5:31:18 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Дарука, возничий из Двараки, — свидетель со стороны. Даже он, видя Кришну во Врадже, понимает, что здесь Его настоящий дом.