तद् एवं तासाम् अबाधाय समाधाय तां गच्छन्तीम् अनु व्रजन्ती नित्यं सखितामात्रसुखिनी काचन सखीश्रेणीतया रहस्य् अन्वयोजि । सभायां खलु विषम् अभावानां प्रसादलाभहेतोर् अपि नावभासयन्ति गम्भीरस्वभावाः स्वमतम् । तस्मान् निःशलाकताबलाद् इदम् आलपामि, नापलपत स्वमतम् इति । तास् तु सगद्गदं जगदुः—
tad evaṁ tāsām abādhāya samādhāya tāṁ gacchantīm anu vrajantī nityaṁ sakhitā-mātra-sukhinī kācana sakhī-śreṇītayā rahasy anvayoji | sabhāyāṁ khalu viṣam abhāvānāṁ prasāda-lābha-hetor api nāvabhāsayanti gambhīra-svabhāvāḥ sva-matam | tasmān niḥśalākatā-balād idam ālapāmi, nāpalapata sva-matam iti | tās tu sa-gadgadaṁ jagaduḥ—
Так она избавила их от беды и успокоила. А когда она уходила, за ней пошла одна подруга, что всегда радовалась одной лишь дружбе, и наедине подошла к ней от лица всех подруг. „В собрании, — сказала Паурнамаси, — глубокие натуры не открывают своего мнения даже ради милости тех, кто думает иначе. Потому, пользуясь тем, что никто нас не слышит, я говорю: не скрывайте своего мнения“. И они, запинаясь, сказали:
875d36403874 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 5:31:18 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.