तत्र सकलविलक्षणलक्षणसमेतायामुपेतायामुपेत्य वनपरिसरं विरतजलधरागमं रागमञ्जुल मेदुरादुरालोकलोकरमणीयमहसारस्यदेन स्यदेन धेनूनामनुसृतिमासाद्य सह सहचरैः खेलता लतातरुवीथिवीथिषु सर्वदाबलाकामदेन कामदेन विलोलविकसितविमलपरिमलप्रियकमालेन मदकलकलापिकलापिबर्हभूषणेन कनकनिकषकषणवसनविद्युता विद्युताभिरामेण मुरलीध्वनिस्तनितपरम्परया परया मदमयूरमण्डलीमभितो नर्तयतार्तयता च खगमृगावलिं निर्झरयता रयतादवस्थ्येन गिरिकन्दरतो दरतोयं सरसयतायतायतेन सारस्येन तरुलताः सरितां च स्थगितप्रवाहतयाहतया जातपूरेणाम्बुपूरेणाम्बुजवनीमुत्सारयता सारयता च पुलिनवीथीः, परितश्च श्यामलतया श्यामलतया हरितो निवृत्त्यागतेनेव पुनरपि जलदसमयेन रसमयेन रतिप्रदेन व्रजमृगनयनापाङ्गशरदितेन शरदि तेन ऋतुसन्धिरिव कारयामासे ॥104॥
tatra sakalavilakṣaṇalakṣaṇasametāyāmupetāyāmupetya vanaparisaraṁ viratajaladharāgamaṁ rāgamañjula- medurādurālokalokaramaṇīyamahasārasyadena syadena dhenūnāmanusṛtimāsādya saha sahacaraiḥ khelatā latātaruvīthivīthiṣu sarvadābalākāmadena kāmadena vilolavikasitavimalaparimalapriyakamālena madakalakalāpikalāpibarhabhūṣaṇena kanakanikaṣakaṣaṇavasanavidyutā vidyutābhirāmeṇa muralīdhvani-stanita-paramparayā parayā madamayūramaṇḍalīmabhito nartayatārtayatā ca khagamṛgāvaliṁ nirjharayatā rayatādavasthyena girikandarato daratoyaṁ sarasayatāyatāyatena sārasyena tarulatāḥ saritāṁ ca sthagitapravāhatayāhatayā jātapūreṇāmbupūreṇāmbujavanīmutsārayatā sārayatā ca pulinavīthīḥ, paritaśca śyāmalatayā śyāmalatayā harito nivṛttyāgateneva punarapi jaladasamayena rasamayena ratipradena vrajamṛganayanāpāṅgaśaraditena śaradi tena ṛtusandhiriva kārayāmāse ||104||
И вот, когда пришла осень, отмеченная всеми особыми приметами, — он, придя на опушку леса, где уже не было туч, прелестный красой, неприступный, следуя за коровами, играя с друзьями на тропах лиан и деревьев, всегда исполняющий желания, с колышущейся, раскрытой, чистой, благоуханной гирляндой прияки, с украшением из перьев хмельных звонких павлинов, в одеждах, сверкающих, как золото на пробном камне, прелестный, как молния, — раскатами звука флейты, как громом, заставляя плясать кругом хмельных павлинов и тревожа стаи птиц и зверей, — пуская воду из горных пещер, наполняя расой деревья и лианы, — останавливая течение рек так, что их воды разливались и затопляли рощи лотосов и отмели, — и вокруг зелёные стороны света становились тёмными, — словно вернувшимся сезоном дождей, полным расы, дарующим любовь, — он, на которого, как стрелы, летели взгляды ланеглазых Враджа, этой осенью будто устроил стык сезонов.
bf5ad7489d59 · 发布于 2026年9月29日 00:58:01 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Кришна сам — «туча»: с ним осень снова становится сезоном дождей.