अस्ति किल वृन्दावननामधेयं भागधेयम् इव सुभगं वनम् अवनीदेव्याः । यद् अहो, वनम् अप्य् अवनाय कल्पते सकललोकस्य । प्रसङ्गमात्रतः पवमानम् अपि तत्र क्षिप्रताप्रतापतः पवमानताम् अप्य् अतिक्रामति । परमत्रिवर्गदाने निरर्गलम् अपि सर्वदापवर्गम् अपवर्जयति । मुक्तिसन्धसम्बन्धगन्धम् अपि स्वबन्धनिर्बन्धनिबन्धनं भवति । सदा सदावलीशस्य भक्तिप्रदम् अपि कदापि न ददाति तद्भक्तिम् । ब्रह्मणात्मनि यद् अनञ्चितम् अपि मत्वा जन्म वाञ्छितम्, तेन तत् परमञ्चितं मतम् इति निजहितमहितमहिमारम्भम् उपलम्भयति । तद् एवं गहनचर्यापर्याकुलतया विरोधालङ्कारवद् विरुद्धायमानम् अप्य् अर्थम् अनुरुद्धतया पर्यवसानतः परिणमयति । तस्मिन् कवीनाम् अकवितायाम् अपि कविता शम्भाविता भविता । तस्मिन्न् एव च परमोदारसारतावगम्यते । तद्द् हि तद्धिततया मुहुर् अवतीर्णस्य सर्वस्याप्य् आनन्दनस्य श्रीमन्नन्दनन्दनस्य सर्वम् आनन्दपर्व सर्वदा पर्वति ।
asti kila vṛndāvana-nāma-dheyaṁ bhāga-dheyam iva subhagaṁ vanam avanī-devyāḥ | yad aho, vanam apy avanāya kalpate sakala-lokasya | prasaṅga-mātrataḥ pavamānam api tatra kṣipratā-pratāpataḥ pavamānatām apy atikrāmati | parama-tri-varga-dāne nirargalam api sarvadāpavargam apavarjayati | mukti-sandha-sambandha-gandham api svabandha-nirbandha-nibandhanaṁ bhavati | sadā sadāvalīśasya bhakti-pradam api kadāpi na dadāti tad-bhaktim | brahmaṇātmani yad anañcitam api matvā janma vāñchitam, tena tat paramañcitaṁ matam iti nija-hita-mahita-mahimārambham upalambhayati | tad evaṁ gahana-caryā-paryākulatayā virodhālaṅkāravad viruddhāyamānam apy artham anuruddhatayā paryavasānataḥ pariṇamayati | tasmin kavīnām akavitāyām api kavitā śambhāvitā bhavitā | tasminn eva ca paramodāra-sāratāvagamyate | tadd hi taddhitatayā muhur avatīrṇasya sarvasyāpy ānandanasya śrīman-nanda-nandanasya sarvam ānanda-parva sarvadā parvati |
Есть, как известно, лес по имени Вриндаван, прекрасный, как сама доля Матери-Земли. О чудо: хоть он и лес (вана), он служит защитой (авана) всему миру. Даже ветер (павамана), лишь коснувшись его, силою своей стремительности превосходит само очищение (павамана). Беспрепятственно даруя три высшие цели жизни, он всегда отвергает освобождение. Даже самый запах связи с освобождением обращает в привязь к себе. Он дарует бхакти владыке всех добрых — и никогда не даёт её. Брахма, сочтя рождение здесь тем, о чём в себе и мечтать не смел, пожелал его — и потому оно почитается высшим: так лес открывает начало своей славы, благой для всех. Так, по глубине своего устройства, он, словно фигура «противоречие», кажется противоречивым, но в конце, по связи смысла, всё разрешает. В нём даже неумение слагать стихи у поэтов обернётся поэзией. В нём же постигается суть высшей щедрости. Ведь в нём для блага всех снова и снова нисходит Шри Сын Нанды — радость всего, — и всякий праздник блаженства всегда празднует.
ad0639955ab5 · 发布于 2026年9月24日 18:27:42 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Первая «картина» чампу — Вриндаван, описанный цепью мнимых противоречий (фигура вирадха): лес, который охраняет; бхакти, которую он «не даёт», — ибо у преданных здесь она и так есть. Брахма в «Бхагаватам» (10.14.34) молит о рождении хотя бы травинкой во Врадже.