तस्मात् त्वाम् एकान्ते निर्वर्ण्य हृदन्तःशूलम् इव दुःखननमूलं दुःखं वर्ण्यते—
जानासि त्वं मम हृदयम् इदं बद्धतां याति भक्त्या
काराद् वैराद् अपि जगति यतः साक्षिणी पूतनास्ति ।
सा यद् वेषाद् अजनि च जननीरीतिर् अस्या जनन्याः
प्रेमव्याप्तं व्रजम् अनुभविता हृत् कथं मे न सक्तम् ॥8॥
tasmāt tvām ekānte nirvarṇya hṛd-antaḥ-śūlam iva duḥkhanana-mūlaṁ duḥkhaṁ varṇyate—
jānāsi tvaṁ mama hṛdayam idaṁ baddhatāṁ yāti bhaktyā
kārād vairād api jagati yataḥ sākṣiṇī pūtanāsti |
sā yad veṣād ajani ca jananī-rītir asyā jananyāḥ
prema-vyāptaṁ vrajam anubhavitā hṛt kathaṁ me na saktam ||8||
metre not identified
Потому, видя тебя наедине, я расскажу о горе — корне страдания, что сидит в сердце, как кол: ты знаешь: моё сердце связывает преданность — даже одна видимость её, даже вражда; свидетельница тому в мире — Путана: ей лишь за наряд кормилицы достался удел матери. Как же не привязаться моему сердцу, познавшему Враджу, полную любви той Матери?
a9d7163cafd2 · published Sep 25, 2026, 2:56:52 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.