तद् एवम् अधिगत्य सोऽयम् उद्धव एवेत्यवगत्य स्वयं बहिर् आगत्य श्रीमान् व्रजाधिपतिस् तं सङ्गतवान् । सङ्गत्य च निजचरणखरदण्डस्य पुरतो दण्ड्वत् प्रणमन्तम् उत्थाप्य सालिङ्गनम् अस्रेण संस्नाप्य तत्कृतम् अञ्जलिं गृहीत्वा श्रीकृष्णमातुरुपान्तं नीत्वा चाययामास, सोऽयम् उद्धव इति परिचाययामास च ।
स च तस्याश् चरणकाष्ठाम् अनु साष्टाङ्गं प्रणम्य रम्यविनयः सञ्जिताञ्जलिस् तस्थौ ।
अथ तौ स्वयं च परिजनद्वारा च यथायथं तम् आराधयामासतुः । अतिथिर् अयं नारायणस्यायनम् इति, लब्ध्कृष्णस्नेहबीथिर् अयं तदीयदेहप्रतिनिधिर् इति चोभयथाप्य् अधोक्षजतारोपात् तत्र हि न भिदां विदां बभूवतुः ।
tad evam adhigatya so’yam uddhava evetyavagatya svayaṁ bahir āgatya śrīmān vrajādhipatis taṁ saṅgatavān | saṅgatya ca nija-caraṇa-khara-daṇḍasya purato daṇḍvat praṇamantam utthāpya sāliṅganam asreṇa saṁsnāpya tat-kṛtam añjaliṁ gṛhītvā śrī-kṛṣṇamāturupāntaṁ nītvā cāyayāmāsa, so’yam uddhava iti paricāyayāmāsa ca |
sa ca tasyāś caraṇa-kāṣṭhām anu sāṣṭāṅgaṁ praṇamya ramya-vinayaḥ sañjitāñjalis tasthau |
atha tau svayaṁ ca parijana-dvārā ca yathāyathaṁ tam ārādhayāmāsatuḥ | atithir ayaṁ nārāyaṇasyāyanam iti, labdh-kṛṣṇa-sneha-bīthir ayaṁ tadīya-deha-pratinidhir iti cobhayathāpy adhokṣajatāropāt tatra hi na bhidāṁ vidāṁ babhūvatuḥ |
metre not identified
Узнав об этом и поняв: „Это Уддхава“, — Шриман владыка Враджи сам вышел к нему и встретил его. Встретив, поднял того, кто простёрся палкой у его стоп, обнял, омыл слезами, взял его сложенные ладони, отвёл к матери Шри Кришны и представил: „Это Уддхава“. А тот, прелестный смирением, поклонился восемью частями тела у края её стоп и встал, сложив ладони. Затем оба они, сами и через слуг, должным образом почтили его. „Гость — обитель Нараяны“, и „он, обретший путь любви Кришны, — заместитель Его тела“: так или иначе видя в нём Адхокшаджу, они не делали тут различия.
4893dff3b683 · published Sep 25, 2026, 2:56:52 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Адхокшаджа — «запредельный чувствам», имя Вишну.