अरुणाम्भोरुहम् ।
जय रससम्पद्विरचितझम्प स्मरकृतकम्प प्रियजनशम्प
प्रवणितकम्पस्फुरदनुकम्प द्युतिजितशम्पस्फुटनवचम्पश्रितकचगुम्प श्रुतिपरिलम्बस्फुरितकदम्बस्तुतमुख डिम्भप्रिय रविबिम्बोदयपरिजृम्भोन्मुखलसदम्भोरुहमुख लम्बोद्भटभुज लम्बोदरवरकुम्भोपमकुचबिम्बोष्ठयुवतिचुम्बोद्भटपरिरम्भोत्सुक कुरु शं भोस् तडिदवलम्बोर्जितमिलदम्भोधरसुविडम्बोद्धुर नतशम्भो परिजितदम्भोलिगरिमसम्भावितभुजजम्भाहितमद लम्पाकमनसि सम्पादय मयि तं पाकिमम् अनुकम्पालवम् इह धीर ॥
दिव्ये दण्डधरस्वसुस् तटभवे फुल्लाटवीमण्डले
वल्लीमण्डपभाजि लब्धमदिरस्तम्बेरम् आडम्बरः ।
कुर्वन्न् अञ्जनपुञ्जगञ्जनमतिश्यामाङ्गकान्तिश्रिया
लीलापाङ्गतरङ्गितेन तरसा मां हन्त सन्तर्पय ॥
aruṇāmbhoruham |
jaya rasa-sampad-viracita-jhampa smara-kṛta-kampa priya-jana-śampa
pravaṇita-kampa-sphurad-anukampa dyuti-jita-śampa-sphuṭa-nava-campa-śrita-kaca-gumpa śruti-parilamba-sphurita-kadamba-stuta-mukha ḍimbha-priya ravi-bimbodaya-parijṛmbhonmukha-lasad-ambhoruha-mukha lambodbhaṭa-bhuja lambodara-vara-kumbhopama-kuca-bimboṣṭha-yuvati-cumbodbhaṭa-parirambhotsuka kuru śaṁ bhos taḍid-avalamborjita-milad-ambho-dhara-suviḍamboddhura nata-śambho parijita-dambholi-garima-sambhā-vita-bhuja-jambhāhita-mada lampāka-manasi sampādaya mayi taṁ pākimam anukampā-lavam iha dhīra ||
divye daṇḍa-dhara-svasus taṭa-bhave phullāṭavī-maṇḍale
vallī-maṇḍapa-bhāji labdha-madira-stamberam āḍambaraḥ |
kurvann añjana-puñja-gañjana-mati-śyāmāṅga-kānti-śriyā
līlāpāṅga-taraṅgitena tarasā māṁ hanta santarpaya ||
metre not identified
(Калика «Арунамбхоруха».) Слава тебе, прыгнувший в океан расы, трепещущий от любви, хранящий благо милых; ты, чья милость сияет над покорённым Варуной; с косой, полной свежих чампак, победивших блеском молнию; с лицом, которое хвалят сверкающие кадамбы, свисающие у ушей; любимец мальчишек; с лицом, как сияющий лотос, готовый раскрыться при восходе солнца; с длинными могучими руками; смелый в поцелуях бимбогубых девушек с грудью, подобной прекрасным выпуклостям Ламбодары, стремящийся к объятиям, — о, сотвори благо! Ты, гордый тем, что посрамил могучую тучу, держащую молнию; перед кем склонился Шамбху; одолевший гордость врага Джамбхи, чьи руки покрыты тяжестью ваджры, — дай мне, распутному умом, здесь ту зрелую крупицу милости, стойкий! Ах, на дивной земле у берега сестры держащего жезл, в круге цветущих рощ, где стоят беседки из лиан, ты, опьянённый, как слон, затмевающий груду сурьмы красотой тёмного тела, скорее насыть меня волною игривого взгляда.
000000000000 · published Jan 1, 1970, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Вся калика — одна фраза, звенящая на -mpa, -mba, -mbha. «Покорённый Варуна» — лила, когда Кришна вернул Нанду из подводного царства. Ламбодара — Ганеша: выпуклости на лбу слона — старое сравнение для груди. «Держащий жезл» — Яма, его сестра — Ямуна. Проситель называет себя lampāka, «распутный умом», — тем нужнее ему «зрелая» милость, готовая упасть, как спелый плод.