बीभत्से विषये निरङ्कुशम् असाव् आत्मेन्द्रियैर् धावतिक्वाप्य् आप्नोति सुखस्य गन्धम् अपि नात्यन्धस् तथाप्य् उन्मदः ।वाधिर्यं गुरुशास्त्रमित्रवचनेष्व् आश्चर्यम् एति श्रुतिद्वन्द्वं मन्दमतिः कदा नु शरणं विन्दामि वृन्दाटवीम् ॥7.41॥
bībhatse viṣaye niraṅkuśam asāv ātmendriyair dhāvatikvāpy āpnoti sukhasya gandham api nātyandhas tathāpy unmadaḥ |vādhiryaṁ guru-śāstra-mitra-vacaneṣv āścaryam eti śruti-dvandvaṁ manda-matiḥ kadā nu śaraṇaṁ vindāmi vṛndāṭavīm ||7.41||
Этот (я) без удержу бежит своими чувствами к мерзким объектам и нигде не находит даже запаха счастья, — и всё же, совсем слепой, безумствует; удивительно, но пару ушей поражает глухота к словам гуру, писаний и друзей. Когда же я, тупоумный, обрету прибежище Вриндавана?
2f7d997a05a6 · published Sep 30, 2026, 12:22:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — śārdūla-vikrīḍita. vādhiryaṁ в e-тексте вместо bādhiryaṁ.